Махаббат — нұсқалар арасындағы айырмашылық

Түйіндемесі өңделмейді
'''Махаббат''' — адам жанының асыл қасиеті, асқақ мұраты, таным тұғыры, риясыз, ынтық, нәзік сезімі.
 
[[Батыстық философия]] тарихында [[Эмпедокл]] өзінің космол.космология ілімінде '''М.Махаббат бүкіл әлемді ұйымдастырып тұрған бастапқы күш деп білді.''' <br>
[[Платон]] оны '''сезімдік''' және '''рухани М.махаббат''' деп екіге бөліп қарастырды.
:'''Сезімдік М.''' — [[сұлулық|сұлулыққа]] сұқтанатын М-тыңМахабаттың төм.төменгі сатысы,
:ал '''рухани М.махаббат''' — адамның белсенді танымдық қызметінің қайнар бұлағы деп қарады.
 
==Махаббатың христиан дініндегі алатын орны==
[[Христиан діні]] М-тымахабатты [[Христос]] Құдайдың[[Құдай]]дың негізгі сипаты деп санады. Соның нәтижесінде Құдайдың өзі М. мағынасында ұғынылды. Ортағасырлық христиан этикасында, ''сезімдік және рухани М. бір-біріне қарама-қарсы қойылды.'' Табиғаттан тыс тұрған күш —'' христиандық М.'' (“адамды сүю”) ілімі жасалды. Бұл ерекше М. (“агапэ”) “жақыныңды сүй”, “жауыңды сүй” сияқты қағидалар негізінде таралды.
 
==Ағартушылардың махаббат жайлы көзқарастары==