Атмосфералық жауын-шашын — нұсқалар арасындағы айырмашылық

Түйіндемесі өңделмейді
ш (r2.7.1) (Боттың үстегені: be:Атмасферныя ападкі)
'''Атмосфералық жауын-шашын''' — [[ауа райы]] мен [[климат]] элементтерінің бірі; жер (немесе су) бетіне бұлттан[[бұлт]]тан жауатын не оның бетіне су буының қойылуы салдарынан тікелей ауадан белініп шығатын қатты немесе сұйық күйіндегі су. Бұлттардан жауатын атмосфералық [[жауын-шашынныңшашын]]ның ішінде мыналарды айырады: қарлы[[қар]]лы [[жаңбыр]], соқта қар, [[жаңбыр]], түйіршік қар, қиыршың қар, қиыршық [[мұз]], бұршаң тағы басқалар. Жер беті мен нәрселерге ауадан бөлініп түсетін атмосфералық жауын-шашынның мынадай түрлері болады: [[шың]], [[қырау]], [[қылау]], [[көкмұз]] (ожеледь). Бұлттардан бөлініп шыгатын атмосфералық жауын-шашын негізгі үш топқа бөлінеді: аң [[жауын]], [[нөсер]], [[сірікпе]]. Нөсер күйінде жауатын атмосфералық жауын-шашынның алдында нажағай ойнайды. Атмосфералық жауын-шашынның мөлшері жауған су қабатының қалыңдығын көрсететін миллиметрмен өлшенеді. Атмосфералық жауын-шашын жер бетіне біркелкі жаумайды. Ол атмосфераның жалпы циркуляциясының жүйесінде белгілі бір жердің алатын географиялық орнына, теңіздің[[теңіз]]дің жақындығына немесе қашықтығына, рельефке[[рельеф]]ке (таулар өздерінің жел жақ беткейлерінде ылғалды көбірек ұстап қалады) байланысты. Жер шарында жауын-шашын ең көп жауатын жер Үндістандағы Черрапунджи деген жер; мұнда 12 600 лшге дейін жаңбыр жауады, Сахара тағы басқалар. шөлдерде бірнеше жыл ішінде жаңбыр тіпті жаумайтын да кездер болады.
 
==Пайдаланылған әдебиеттер==
*Русско-казахский толковый географический словарь. Под общей редакцией академика АН КазССР, проф. С. К. Кенесбаева и кандидата филол. наук А. А. Абдрахманова. Алма-Ата, Изд-во «Наука», 1966, стр. 204. (Академия наук Казахской ССР. Институт языкознания. Сектор физической географии). Составители: Ж. Аубакиров, С. Абдрахманов, К. Базарбаев.
 
 
{{stub}}
[[Санат:Ауа-райыҚазақстан табиғаты]]
[[Санат:Геология]]
 
7596

өңдеме