Александр Флеминг — нұсқалар арасындағы айырмашылық

Түйіндемесі өңделмейді
No edit summary
No edit summary
| Сайт =
}}
Сэр '''Александр Флеминг''' ({{lang-en|Sir Alexander Fleming}}, [[6 тамыз]] [[1881]], {{аударылмаған2|Дарвел|Дарвел|en|Darvel}} — [[11 наурыз]] [[1955]], [[Лондон]]) — [[Ұлыбритания|британдық]] [[бактериология|бактериолог]]. Оның[[Лизоцим]]ді иммунологиядан,(адам ортақағзасында бактериологияданөндірілген жәнебактерияға химиотерапиядан еңбектері бар. 1922 жылы лизоцимді ашты. 1929 жылы саңырауқұлақтардың бір түрі антибактериалды затқарсы [[пенициллинферменттер|фермент]]) бөлетіндігенжәне анықтады.бірінші 1945рет жылы патолог''Penicillium notatum'' [[Говард Уолтер Флори|Хауард Уолтерзең Флорисаңырауқұлақтары]] мен биохимикнан [[Эрнст Борис Чейнбензилпенициллин|Эрнст Борис Чейнменпенициллинді]] бірге Нобель сыйлығынтарихи алды.алғашқы 1943[[антибиотик]]ті жылы Лондон патшалық қауымының мүшесі атанды,1946 жылы Париж ҒА мүшесі болды. Ортақ микробиология қауымының алғашқыбөліп президентіалған.
 
Екі жаңалық та, [[1920-ші жылдары]] және көп дәрежеде кездейсоқ болған. Бірде, Флеминг суық тигізіп алған кезде, ол [[Петри кесе|Петри кесесіне]] мұрнынан шырышын егеді, шырышта [[бактериялар]] болған, және бірнеше күннен кейін шырыш қолданылған жерлерде, бактериялар жойылғанын байқаған. [[Лизоцим]] туралы бірінші мақала[[1922 жыл]]ы шықты.
 
Флемингтың зертханасында бейберекеттілік бір рет оған пайдасын тиігізді. [[1928 жыл]]ы ''Staphylococcus aureus'' бактериялары бар Петри кеселеріндегі агарда саңырауқұлақтар колониясы өсіп шыққанын тапқан. Зең айналасында бактериялардың отарлары жасушаларының бұзылуына байланысты мөлдір түстес болған. Флемингу бактериялық жасушаларды жоятын белсенді затты бөліп алып үлгереді, — бұл [[пенициллин]] болатын, жұмыс [[1929 жыл]]ы жарияланды.
 
Флеминг дәрі алу өте қиын санап, өзінің ашқанын бағаламаған. Оның жұмысын [[Говард Флори|Говард Флори]] және [[Эрнст Борис Чейн|Эрнст Борис Чейн]] жалғастырды<ref>Karl Grandin, ed. (1945). «Alexander Fleming Biography». Les Prix Nobel. The Nobel Foundation. Retrieved 2008-07-24.</ref>, олар пенициллинді тазартатын әдісті әзірленді. Пенициллин жаппай өндірісі [[Екінші дүниежүзілік соғыс]] кезінде құрылды.
 
[[1945 жыл]]ы Флеминг, Флори және Чейн [[Физиология немесе медицина саласындағы Нобель сыйлығы]]мен марапатталды.
 
1999 жылы, «Тайм» журналы Флемингті пенициллинді ашқаны үшін [[Time 100: 20 ғасырдың батырлары мен кумирлері|ХХ ғасырдың жүз ең маңызды адамдарына]] жатқызды және айтты:
 
«Бұл жаңалық тарих барысын өзгертетін болады. Флеминг [[пенициллин]] деп аталатын зат, инфекцияға қарсы өте белсенді құрал.»
 
Осы қосылыстар мүмкіндігі бағаланған соң, пенициллин бактериялық инфекциялар емдеуде кез келген әдістердің ажырамас бөлігіне айналды.
 
Ғасырдың ортасына, Флеминтың ашқан зат фармацевтикалық өнімдерді өндіруге кең жолға қойылды, оның жасанды синтезі жүзеге асырыла бастады, [[сифилис]], [[гангрена]] және [[туберкулез]] сияқты ежелгі аурулардың көпшілігін жеңуге көмектесті.
 
==Өмірбаяны==
Александр Флеминг 1881 жылы 6 тамызда Эйршир патшалығында Хью Флеминг есімді фермердің және оның екінші әйелі Грейс (Мортон) Флемингтің отбасысында туды. Ол әкесінің балаларынан жетінші болса,анасының балаларынан үшщінші болған. Александр алты жасқа келгенде, әкесі қайтыс болып, анасына ферманы басқару қалды. Оның көмекшісі оның әкесі жағынан үлкен ағасы Томас болатын.
 
Оның иммунологиядан, ортақ бактериологиядан және химиотерапиядан еңбектері бар. 1922 жылы лизоцимді ашты. 1929 жылы саңырауқұлақтардың бір түрі антибактериалды зат [[пенициллин]] бөлетіндіген анықтады. 1945 жылы патолог [[Говард Уолтер Флори|Хауард Уолтер Флори]] мен биохимик [[Эрнст Борис Чейн|Эрнст Борис Чейнмен]] бірге Нобель сыйлығын алды. 1943 жылы Лондон патшалық қауымының мүшесі атанды,1946 жылы Париж ҒА мүшесі болды. Ортақ микробиология қауымының алғашқы президенті.
 
==Соңғы жылдары==
8316

өңдеме