Эрих Мария Ремарк — нұсқалар арасындағы айырмашылық

Түйіндемесі өңделмейді
 
{{Жазушы
[[Сурет:Erich Maria Remarque1.jpg|thumb|'''Ремарк (''Remarque, Remark'') Эрих Мария''' (22.6. 1898, [[Оснабрюк]], [[Германия]] — 25.9.1970, Локарно, Швейцария)]]
|Есімі = Эрих Мария Ремарк
'''Эрих Мария Ремарк (''Remarque, Remark'')'''<ref>Қазақша энциклопедия 7 том.</ref> (22.6. 1898, [[Оснабрюк]], [[Германия]] — 25.9.1970, Локарно, Швейцария) — неміс жазушысы. [[Гимназия]]да оқып жүргенде әскер қатарына шақырылып (1915), батыс майданында екі жыл соғысқан. Соғыстан кейін мұғалім, құлпытас сатушы, жарнама қызметшісі, спортшолушы, журналист, “[[Sport іm Bіld]]” (“''Суретті спорт''”) журналының редакторы болды. Шығарм. жолын “''Батыс майданда өзгеріс жоқ''” (1929) романынан бастады. [[Роман Боймер]], [[Мюллер]], [[Кропп]], [[Леер]], [[Кеммерих]] секілді соғыс құрбандарының жан тебірентерлік сезімдерін бейнеледі. Ресми хабар ақпараты “''батыс майданда еш өзгеріс жоқ''” деп жариялап жатқанда, 19 жасар бас кейіпкер оққа ұшады. Бұл қаза ақылға қонымсыз соғыс сұмдығынан, рухани дағдарыс қаупінен құтылу амалынан туындаған шара еді. Одан кейін жарық көрген трилогиясы (“''Іайтқанда''”, 1931; “''Үш жолдас''”, 1938; “''Қара ескерткіш''”, 1956), “''Жақыныңды жарылқа''” (1940), “''Салтанат қақпасы''” (1946), “''Лиссабон түні''” (1962), “''Жұмақтағы көлеңкелер''” (1971), т.б. шығармалары уақыт пен кеңістік тұрғысынан біртұтас, мазмұн мен пішін үйлесімдігі айқын туындылар ретінде бағаланды. Соғыс өрті жанын жегідей жеген азалы жетім көңілдердің трагед. жайын шынайы суреттеген Ремарк шығармаларын оқуға тыйым салынып, турашылдығымен танылған жазушы қуғынға ұшырады. Билік өкілдері Ремарктың алғашқы екі кітабын көпшілік алдында өртеді (1933). 1932 ж. [[Швейцария]]да тұрақтағанымен, 1939 — 42 ж. [[Америка]]ға, 1954 ж. [[Еуропа]]ға кетуге мәжбүр болды. “''Өмір ұшқыны''” (1952), “''Өмір мен өлім мерзімі''” (1954), “''Өмір парызы''” (1959) атты шығармаларында соғыстың ауыр азабы, табиғатқа, адамзатқа тигізген залал-зардаптары шынайы суреттелді.
|Шынайы есімі = {{lang-de|Erich Maria Remarque}}
|Суреті = Erich Maria Remarque1.jpg
|Ені =
|Суреттің аты =
|туған кездегі есімі = Эрих Пауль Ремарк
|Лақап аты =
|Туған күні = 22.6. 1898
|Туған жері = [[Оснабрюк]], [[Германия]]
|Қайтыс болған күні = 25.9.1970
|Қайтыс болған жері = [[Локарно]], [[Швейцария]]
|Азаматтығы = {{GER}}<br>{{USA}}
|Ұлты =
|Мансабы = [[жазушы]]
|Шығармашылық жылдары =
|Бағыты =
|Жанры = [[проза]]
|Шығармалардың тілі =
|Дебюті =
|Марапаттары =
|Сыйлықтары =
|Қолтаңбасы =
|Сайты =
|Commons =Erich Maria Remarque
}}
 
 
 
 
'''Ремарк Эрих Мария''' Ремарк({{lang-de| Erich Maria (''Remarque}}, Remark'')'''<ref>Қазақшатуған энциклопедиякездегі 7есімі том.</ref>Эрих (Пауль Ремарк, {{lang-de|Erich Paul Remark}}; [[22.6. маусым]], [[1898]], [[Оснабрюк]], [[Германия]] — [[25.9. қыркүйек]], [[1970]], [[Локарно]], [[Швейцария]])<ref>Қазақша энциклопедия 7 том.</ref> — неміс жазушысы. [[Гимназия]]да оқып жүргенде әскер қатарына шақырылып ([[1915]]), батыс майданында екі жыл соғысқан. Соғыстан кейін мұғалім, құлпытас сатушы, жарнама қызметшісі, спортшолушы, журналист, “[[«Sport іm Bіld]]”» (“''Суретті спорт''”) журналының редакторы болды. Шығарм. жолын “''«[[Батыс майданда өзгеріс жоқ''”]]» ({{lang-de|Im Westen nichts Neues}}) (1929) романынан бастады. [[Роман Боймер]], [[Мюллер]], [[Кропп]], [[Леер]], [[Кеммерих]] секілді соғыс құрбандарының жан тебірентерлік сезімдерін бейнеледі. Ресми хабар ақпараты “''батыс майданда еш өзгеріс жоқ''” деп жариялап жатқанда, 19 жасар бас кейіпкер оққа ұшады. Бұл қаза ақылға қонымсыз соғыс сұмдығынан, рухани дағдарыс қаупінен құтылу амалынан туындаған шара еді. Одан кейін жарық көрген трилогиясы (“''Іайтқанда''”, 1931; “''Үш жолдас''”, 1938; “''Қара ескерткіш''”, 1956), “''Жақыныңды жарылқа''” (1940), “''Салтанат қақпасы''” (1946), “''Лиссабон түні''” (1962), “''Жұмақтағы көлеңкелер''” (1971), т.б. шығармалары уақыт пен кеңістік тұрғысынан біртұтас, мазмұн мен пішін үйлесімдігі айқын туындылар ретінде бағаланды. Соғыс өрті жанын жегідей жеген азалы жетім көңілдердің трагед. жайын шынайы суреттеген Ремарк шығармаларын оқуға тыйым салынып, турашылдығымен танылған жазушы қуғынға ұшырады. Билік өкілдері Ремарктың алғашқы екі кітабын көпшілік алдында өртеді (1933). 1932 ж. [[Швейцария]]да тұрақтағанымен, 1939 — 42 ж. [[Америка]]ға, 1954 ж. [[Еуропа]]ға кетуге мәжбүр болды. “''Өмір ұшқыны''” (1952), “''Өмір мен өлім мерзімі''” (1954), “''Өмір парызы''” (1959) атты шығармаларында соғыстың ауыр азабы, табиғатқа, адамзатқа тигізген залал-зардаптары шынайы суреттелді.
 
== Дереккөздер ==
{{дереккөздер}}
 
== Әдебиет ==
<references/>
* Сучков Б.Л., Книга, которая судит // “Иностранная литература”, 1955, ғ 4;
* Фрадкин И., Ремарк и споры о нем // “Вопросы литературы”, 1963, ғ 1.
== Толықтыру ==
 
{{wikify}}
 
[[Санат:Германия жазушылары]]
780

өңдеме