Махаббат — нұсқалар арасындағы айырмашылық

ш
TemirlanSarsen (т) өңдемелерінен Kasymov соңғы нұсқасына қайтарды
(TemirlanSarsen (талқылауы) істеген нөмір 2679029 нұсқасын жоққа шығарды)
Тег: Undo
ш (TemirlanSarsen (т) өңдемелерінен Kasymov соңғы нұсқасына қайтарды)
Тег: Rollback
[[File:Heart icon red hollow.svg|thumb|100px|right|[[Жүрек]] — сүйіммахаббат символы]]
'''СүйімМахаббат''' — адам жанының асыл қасиеті, асқақ мұраты, риясыз, ынтық, нәзік сезімі.
 
== СүйімМахаббат сөзінің кең мағынасы ==
Жалпы сүйіммахаббат деген сөздің мағынасы кең. СүйімМахаббат деген сүйіспеншілік, ынтызарлық, ғашықтық деген сөздердің баламасы ретінде айтыла береді.
 
[[Батыстық философия]] тарихында [[Эмпедокл]] өзінің космология ілімінде {{Дәйексөз|СүйімМахаббат бүкіл әлемді ұйымдастырып тұрған бастапқы күш}} деп білді.
 
[[Платон]] оны сезімдік және рухани махаббат деп екіге бөліп қарастырды.
* Сезімдік с.йіммахаббат — [[сұлулық]]қа сұқтанатын махабаттың төменгі сатысы,
* рухани сүйіммахаббат — адамның белсенді танымдық қызметінің қайнар бұлағы деп қарады.
 
==СүйімніңМахаббатың христиан дініндегі алатын орны==
[[Христиан діні]] махабатты [[Христос]] [[Құдай]]дың негізгі сипаты деп санады. Соның нәтижесінде Құдайдың өзі М. мағынасында ұғынылды. Ортағасырлық христиан этикасында, ''сезімдік және рухани М. бір-біріне қарама-қарсы қойылды.'' Табиғаттан тыс тұрған күш —'' христиандық М.'' (“адамды сүю”) ілімі жасалды. Бұл ерекше М. (“агапэ”) “жақыныңды сүй”, “жауыңды сүй” сияқты қағидалар негізінде таралды.
 
==Ағартушылардың сүйіммахаббат жайлы көзқарастары==
 
Ағартушылар М. адам бойындағы табиғи сезімдер көрінісінің бірі деп есептеді. Мәселен, [[Шефтсбер]]и М-ты [[Ынтымақ (сезім)|ынтымақ]] сезімі және қоғамдық тәртіптер мен сұлулықтың ұйтқысы деп көрсетті. [[Гельвеций]]дің түсінігінше, М. — адамзат өміріндегі тәрбие құралы және адам дамуының қайнар бұлағы. Сөйтіп, ағартушылар этикасы М. мәселесін әлеум. өмірмен байланыста қарастырды. [[Марксизм ілімі]] М-ты өзінің әр алуан формаларында жеке адамның ғана емес, бүкіл қоғам өмірінің мәнді жақтарын тікелей әрі тереңнен қамтып, рухани берілгендік пен қаһармандықтың қайнар бұлағы болып табылатын әлеум.-таптық және жалпы адамзаттық ынтымақты бейнелейді деп көрсетті.
Егер де адам философияның негізгі обьектісі болса, онда адамзат махаббаты атты тақырып өте маңызды философиялық ой кешулердің бірі болуы керек. Маххабат ең алдымен өнердің обьектісі болып табылады, бірақ сонымен бірге философиялық тұрғыдан ойлануды қажет ететін махаббаттың өлшемдері болады. Өнер образдардың тілімен сөйлесе, философия ұғымдар тілімен сөйлейді, яғни өнер де философия да бір мәселе жөнінде айтып отырғанымен, мұны олар әр түрлі мағынада айтады. Махаббат философиядан бұрынырақ пайда болған, бұл екеуінің бұрынғыдан келе жатқан туыстығы маххабат ұғымының өзіне байланысты, сондықтан философия ежелгі грек тілінен аударғанда даналыққа деген құштарлықты білдіреді.
 
СүйімніңМахаббаттың алуан түрлі сипаттары мен аспектілерін білдіру үшін гректер төрт түрлі терминдерді қолданды, олар: эрос, филиа, агапэ, строгэ.
 
«Эрос» —сөзін олар обьектіні өздеріне толығымен иеленіп алу мақсатымен, сол обьектіге бағытталған сезімдерді білдіру үшін қолданды.
Стендаль өзінің «Махаббат туралы» деген трактатында махаббаттың төрт түрлі формаларын көрсетеді. Олар:
 
* СүйімМахаббат ол құмарлық;
* СүйімМахаббат ол ақыл-ойдың бақылауынан шығып кетуге қабілетсіз және жүректе суық із қалдыратын ынтықтық сезім;
* СүйімМахаббат ол сәттілікпен басталған кездейсоқ жағдайда болатын инстинктердің күтпеген жерден жалын секілді жарқ етіп жоқ болып та кететін физикалық, яғни тән махаббаты;
* СүйімМахаббат ол паңдық, яғни буржуазиялық тұрғыдан есепке ғана негізделген пайдалылықты көздейтін алдын ала ойластырылған махаббат. Мұндай махаббаттың иегерінің сезімдеріне келсек, олар модадағы, қазіргі заманғы сәндегі әйелдерді ғана қалайды<ref>{{cite web | url=http://bigox.kz/maxabbat-filosofiyasy/ | title=Махаббат философиясы}}</ref>..
 
Орыс философы В.Соловьев махаббаттың үш түрлі типтерін ажыратады, олар: