Ресми тіл — нұсқалар арасындағы айырмашылық

Түйіндемесі өңделмейді
ш (r2.7.2) (Боттың аластағаны: se:Virggálaš giella)
"Сөздік-Словарь", 2005. ISBN 9965-409-88-9</ref>
— [[заң]], сот, оқу, т.б. ресми кеңсе қызметінде мемлекеттік тілмен қатар қолданылатын негізгі тілдердің бірі. Әдетте, көп ұлтты елдердің конституцияларында кейбір тілге ресми мәртебе берілгені белгіленіп отырады.
*Мысалы, [[Испания конституциясында]] (1978) кастиль наречиесі Ресми тіл ретінде қабылданған, сонымен қатар испан тілінің басқа да наречиелері автон. аймақтарда Ресми тіл деп жарияланған. Кей елдерде ([[Азия]], [[Африка]]) жергілікті ұлт тілімен қатар бұрынғы [[метрополия]] тілдері де ([[ағылшын]], [[француз]], т.б.)Ресми ресми тіл болып қабылданған ([[Үндістан]]). [[Еуропа]] елдері, [[АҚШ]], [[Жапония]], [[Түркия]], [[Ресей]] секілді мемлекеттерде Ресми тіл мен мемл. тіл ұғымдары бір-біріне сәйкес келіп, ауысып қолданыла береді. Кей елдерде бұл ұғымдарға жеке түсініктер беріліп, дараланған, мұндай жағдайда Ресми тілдің мемл. тілден айырмашылығы:
# мемлекеттік тіл конституция бойынша мемлекеттің қамқорлығында болады;
# мемлекеттік тілді меңгеру мектепке дейінгі оқу-тәрбие мекемелерінде, орта, арнайы және жоғары білім беретін оқу орындарында міндетті деп саналады;
# мемлекеттік тіл — сол елдің мемлекет, қоғамдық, саяси, экономика, әлеум. аяларында кеңінен қолданылатын басты тіл. Ресми тілдің қолданылу аясы мемл. тілге қарағанда тар, функционалды рөлі ерекше көрсетілмейді. Сондай-ақ Ресми тіл кейбір ұлт-ұлыстардың бір аймақта шоғырланып өмір сүруіне байланысты белгіленуі мүмкін.
 
== Пайдаланған әдебиет==
<references/>