Басты мәзірді ашу

Биғайша Құндақбаева

ӨмірбаяныӨңдеу

Биғайша Құндақбаева 1920 жылы Алматы облысы, Қаратал ауданы Киров ауылында дүниеге келген. Ата-анасынан ерте айырылған, жақын адамдары Биғайшаны Үштөбе балалар үйіне өткізген, соңынан Есік балалар үйіне ауыстырылған. 1939 жылы орта мектепті бітіріп, Алматы медициналық институтына түседі. 1942 жылы өз құрбы-құрдастарымен бірге облыстық әскери комиссариаттан өз еркімен майданға сұранып, арыз береді. Арыз қабылданады. Мемлекет қайраткері, республикамыздың бұрынғы шет елдерімен байланыс қоғамының председателі Роза Шамжанова, Сәлима Махмұтова, Зулиха Аусабаевалармен бірге майданға аттанады. Туркменияның Красноводск қаласында 33-ші дара байланыс ротасында болады. Осында үйрену-жаттығу оқуын 1 жылдай оқиды. Содан кейін 2-ші Белорусь майданына аттанады. Майдан басшысы сол кезде К.К.Рокоссовский еді. Дәрігер боламын деп жүрген қыз осылайша мойнына автомат асынып, иығына байланыс аппаратын көтеріп, көзіне бинокль салып, жау қай жақтан көрінеді деп, солдат болып шыға келеді. Жауынгер өзінің майдангерлерінің арасында абыройсыз болған жоқ. Соғыс жылдарында командирдің бұйрығы бойынша партия мүшелігіне өтті. Көптеген алғыстарға ие болды. Сарыла жүріп, зарыға күткен Жеңіс те жетті. 1945 жылы 20-шы маусымда «ССР Жоғарғы Кеңес Президиумының Жарлығымен» ефрейтор әскери атағымен елге оралды.

Еңбек жолыӨңдеу

Биғайша Құндақбаева 1946-1978 жылдар арасында жерлесіміз 28 гвардияшы Панфилов дивизиясының құрамында болған Совет Одағының батыры Мұсабек Сеңгірбаев атындағы орта мектепте ұстаз болып қызмет етеді. Осы мектепте 30 жылға жуық еңбек етті. Осы жылдардың ішінде тәрбиелеген ұрпақтары аз емес. Республикамыздың түкпір-түпкірінде әр-түрлі мамандықпен жұмыс істеп жүр. Сіңірген еңбегі бағаланып «Ағарту ісінің озат» значогымен марапатталды. Облыстық оқу бөлімі мен облыстық кәсіподақ ұйымынан, аудандық ағарту бөлімінен алған награда, грамота, алғыстары бар. Сонымен қатар: 1948 жылы «1941-1945 жылдағы Отан соғысындағы Германияны жеңу» медалімен, 1961 жылы «Ардақты ана» медалімен, 1967 жылы 7 мамырда «1941-1945ж. Отан соғысы Жеңісіне 20 жыл» медалімен, 1967 жылы 26 желтоқсанда «СССР қарулы күштеріне 50 жыл» медалімен, 1975 жылы 25 сәуірде «1941-1945ж Отан соғысы Жеңісіне 50 жыл» медалімен, 1977 жылы 22 ақпанда «Еңбек ардагері» медалімен, 1978 жылы 28 қаңтарда «СССР қарулы күштеріне – 60 жыл» медалімен, 1985 жылы 11 наурызда «Отан соғысының ІІ дәрежелі» орденімен. Қазақстан Республикасы Тәуелсіз Мемлекеттер Достығына қатысушы мемлекеттердің басшылары кеңесінің 1995 жылғы 26 мамырдағы шешіміне сәйкес Кеңес Одағының Маршалы Г.К.Жуков медалімен марапатталды. 1997 жылы 29 наурызда Көксу ауданы, Бостоған аулында қайтыс болады

ДереккөздерӨңдеу

1. "Менің мектебім" / Сағынай Өмірзақұлы/ Алматы: "Нұрлы Әлем" баспасы, 2009 жыл