Басты мәзірді ашу

Зебунниса(парсыша: زیب النساء مخفی‎) , лақап есімі Махфи (1639, Үндістан, Дели – 1702, сонда) – үндістандық түркі ақыны, Моғол империясының билеушісі (1658 – 1707), Аурангзеб Аламгирдің қызы.

Zēb-un-Nisā Makhfī
Mughal Princess

Зебунниса
Тегі моғол
Әкесі Aurangzeb
Анасы Delras Banoo
Туған күні 1667
Deccan, Үндістан
Қайтыс болған күні 1701
Дели, Үндістан
Айналысқан ісі ақын
Діні Ислам


Шығармаларын, негізінен, парсы және тәжік тілдерінде жазған. Зебунниса өлеңдері төрт мыңнан астам бәйіттер мен ғазалдардан тұрады. Бәйіттері мен ғазалдарында Зебунниса адамның жан дүниесі мен мұңды өмір-тіршілігін асқан сезімталдықпен жырлады. Зебунниса өлеңдері нәзік лиризмге толы. Құран Кәрімге жазған түсіндірмелері (“Зеби тафасир”) Зебуннисаның араб әдебиеті мен ғылымын жан-жақты терең білетінін танытады. Оның есімі бірқатар Шығыс елдеріне ертеден таныс.[1][2]

ДереккөздерӨңдеу

  1. "Қазақ Энциклопедиясы",4 том 3 бөлім
  2. Зебуниссо. Огонь и слёзы. М. 1983