Инвестициялық саясат

Инвестициялық саясатинвестициялардың неғұрлым басым бағыттарын айқындайтын шаралар жүйесі; өндірісті, кәсіпкерлікті дамыту, пайда немесе басқа да түбегейлі нәтиже алу мақсатында шаруашылық жүргізуші субъектінің (кәсіпорынның, фирманың, компанияның, т.б.), аймақтың, елдің ішінде де, сондай-ақ одан тысқары жерлерде де қаражат (инвестиция) салудың көлемін, құрылымы мен бағытын белгілейтін шаруашылық шешімдерінің жүйесі.

Инвестициялық бағдарламаларға сәйкес инвестициялық саясат мынадай жолдармен жүзеге асырылады:

  • мемлекеттік инвестицияларды тікелей басқару;
  • салық жеңілдіктерін беру; демеуқаражат, жәрдемқаражат, бюджеттік несие түрінде қаржылай көмек беру;
  • тиісті несие саясатын, баға белгіленімін;
  • амортизациялық саясат жүргізу;
  • нормалар мен стандарттардың қолданылуына, сондай-ақ, міндетті түрде сертификаттау ережесінің орындалуына бақылау жасау.

Қолайлы инвестициялық ахуал жасаудың арқасында:

  • жаңа технологияларды, озық техника мен ноу-хауды енгізу;
  • ішкі рынокты жоғары сапалы тауарлармен және қызмет көрсетулермен молықтыру;
  • отандық тауар өндірушілерді мемлекеттік қолдау және ынталандыру;
  • Қазақстан Республикасының шикізат базасын ұтымды әрі кешенді пайдалану;
  • менеджмент пен маркетингтің қазіргі әдістерін енгізу; жаңа жұмыс орындарын ашу;
  • жергілікті кадрларды оқыту жүйесін енгізу, олардың біліктілік деңгейін көтеру;
  • өндірістің қарқынды дамуын қамтамасыз ету;
  • қоршаған табиғи ортаны жақсарту міндеттері шешіледі.[1]

СілтемелерӨңдеу

  1. «Қазақстан»: Ұлттық энцклопедия / Бас редактор Ә. Нысанбаев – Алматы «Қазақ энциклопедиясы» Бас редакциясы, 1998 ISBN 5-89800-123-9, IV том