Силлобограмма дегеніміз - буындық жазу.

Зерттеушілер буындық жүйенің кескіндерін білдіретін мағыналық жағынан үш топқа бөліп қарастырған. Онда: 1. Қандай бір фонетикалық құрылымды, бірлікті білдіретін кескін таңбалар. Оған ассирвавилон жазуын енгізген. 2. Ашық буынды белгілеген кескін таңбалар және жекелеген дауыстыларды, дауыссыз-дауысты (С) қосындысын беретін кескіндер, таңбалар. Бұған критмикон және жапон жазуын енгізген. 3. Жекелеген дауыстыларды және дауыссыз-дауысты қосындыларын білдіретін лигатуралық емес кескіндер. Бұл топқа Үнді брахми жүйесі, кхарошти, девенагари жазуларын енгізген [1].

Буындық жазудың кескін таңбаларын зерттеушілер төмендегі үш категорияға бөліп қарастырған. Онда: 1. Бүкіл бүтін сөздің мағынасын білдіретін таңбалар. Бұл категорияға енетін жазулар семантикалық жағынан да, фонетикалық жағынан да алып қарастырғанда нағыз логограммалық жазудың сипатын береді. Бұған ежелгі және қазіргі қытай иероглифі жатады. 2. Сөздің мағыналық бөлшегін білдіретін екі немесе бірнеше дауыссыздардың қосындысын таңбалайтын кескіндер. 3. Жекелеген дауыссыздарды таңбалаған кескіндер. Бұл нағыз консононттық дыбыс кескіндері. Сөйте тұра осындай консоноттық дыбыс кескіндерін буындық жазуға енгізген. Демек, осы категориядағы жазуларды ары қарай тереңдете зерттей отырып әріптік-дыбыстық жазу категориясын енгізген. Бұған корей жазуы кіреді [2]

ДереккөздерӨңдеу

  1. Истрин В.А. Возникновение и развитие письма. -М., 1965. -399 с.
  2. Гельб.А. Развитие письма. -М., 1965. -399 с..