Оңтүстік Маңғыстау шөгінді алабы

Оңтүстік Маңғыстау шөгінді алабының құрлықтағы бөлігі тыңғылықты зерттелген, бірақ геофизикалық әдістермен және бұрғылау ұңғымаларымен әркелкі қамтылған. Құрлықтағы негізгі мұнайлы-газды кешен болып табылатын юралық кешеннің барлану дәрежесі жоғары. Осындай сипат шөгінді тастың триастық бөлігіндегі мұнай-газ шоғырлану белдемдеріне де тән. Алайда алаптың құрлықтағы бөлігін зерттеудің қол жеткен деңгейі оның ауқымындағы құрылымдық-тектоникалық белдемдердің көпшілігінен жаңа ашылулар мүмкіндігін жоққа шығармайды. Мұндай ашылулар әзір бұрғылана қоймаған ұсақ антиклин тұтқыштардағы қиманың триастық бөлігімен, сирегірек юралық қатқабатпен, сол сияқты юрадағы антиклин емес тұтқыштармен, оның ішінде жоғарғы юраның карбонатты бөлігімен байланыстырылады. Бұрыннан белгілі ең ірі кенорындардың құрылысын бүгінгі деңгейдегі сейсмобарлау көмегімен одан әрі саралай түсу шаралары табысты нәтижелер беруі тиіс.

Ең ірі ықтимал ашылулар алаптың Каспий теңізі табанында орналасқан бөліктерімен байланысты екендігі даусыз. Олардың геофизикалық зерттеулермен, оның ішінде бүгінгі деңгейге сай қосөлшемді сейсмобарлау шараларымен қамтылу дәрежесі өңірді одан әрі саралауға қажетті жергілікті нысандарды таңдап алуға жеткілікті болып табылады. Теңіз айдынының екі ауданында, атап айтқанда Песчаномыс-Ракуш және Беке-Басқұдық аудандарында бірді-екілі ұңғымалар ғана бар, олардың кейбіреуі мұнайлы және газды.[1]

ДереккөздерӨңдеу

  1. Қазақстанның мұнай энциклопедиясы. 2 томдық - Алматы: "Мұнайшы" Қоғамдық қоры, 2005. ISBN 9965-9765-1-1