Ықылас (араб.: إخلاص‎, орыс. искренность) — өтірік пен екіжүзділікті тастау[1]. Діни мағынасы: бір істі атқарғанда тек Аллаһқа ғана жақындықты қалау, Оның әміріне бағыну, рия мен атақты ол іске араластырмау[2]. Сонымен қатар Ислам дінінде діннің негізі саналатын куәлік сөздері — «Ықылас сөздері» (араб.: كلمة الإخلاص‎) деп аталады, себебі бұл сөзбен адам Аллаһтан басқа құлшылық етілетін заттардан бас тартады, тәрк етеді[3]. Ықыластылық, шын көңіл адами қасиеттердің ең маңыздыларының бірі, бірақ шын ниетпен айтылған сөз кейде адамдардың көңіліне жақпауы мүмкін. Бұндай жағдайда сыпайылық пен шыншылдық арасында таңдауға тура келеді.

Мағриби хатымен жазылған «Ықылас» сүресі

Құран Кәрімнің 112-ші сүресі «Ықылас» (араб.: سورة الإخلاص‎) деп аталып, оның ішінде Аллаһтың бірлігі, Оның сипаттары туралы, Оған ешкімнің тең келмейтіні туралы айтылған.

ДереккөздерӨңдеу

  1. إخلاص  (ар.). Сөздік. «Муғджам әр-Раид».
  2. إخلاص  (ар.). Сөздік. «Муғджам Мусаталхат әл-Фиқһийа».
  3. إخلاص  (ар.). Сөздік. «Муғджам әр-Уасит».