Аблатив (лат. ablativus)— кейбіртілдерде мекендік-алыстык, жекелену, бөлініп шығу мағынасын білдіретін септік жалғаудың бір түрі. Орыс тіліндегі (от, из, с предлогті) ілік септігіне сәйкес келеді. Фин-угор тілдерінде бір нәрседен кашыктауды, алыстауды білдіретін септік тұлғасы болып табылады.[1]

ДереккөздерӨңдеу

  1. Тіл білімі терминдерінің түсіндірме сөздігі — Алматы. «Сөздік-Словарь», 2005 жыл. ISBN 9965-409-88-9