Момын Хамраев (15.3.1908, қазірі Ұйғыр ауданында, Шарын ауылында1955, ҚХР, Үрімжі қаласында) - ақын, ұйғыр кәсіби прозасының негізін салушылардың бірі.

1927 жылы Ташкент педагогикалық училищесін бітірген. 1927-38 жылдары Сурхандария, Ташкент облысында, Ташкент қаласында мұғалім, республикалық "Шарқ хақиқаты" газетінде әдеби қызметкер болды. 1939 жылдан Шығыс Түркістанда (Шыңжаң) тұрды. Шығармалары 1927 жылдан жариялана бастады. "Ауыр күндерде" деген алғашқы повесінде (1933, 1988) 20-ғасырдың бас кезіндегі ұйғыр диқандарының ауыр тұрмысы, Орта Азия мен Қазақстан халықтарының 1916 жылы патша жарлығына қарсы толқулары суреттелген. "Толқындар арасында" романы (1933) Қазан революциясынан кейінгі жылдардағы әлеуметтік-саяси өзгерістерді баяндауға арналған. "Майданнан хабар" повесі, "Жанан", "Ана" атты поэмалары жарық көрді. Xамраев жаңа ұйғыр әдеби тілінің қалыптасып, дамуына елеулі үлес қосты.[1]

ДереккөздерӨңдеу

  1. Жетісу энциклопедия. - Алматы: «Арыс» баспасы, 2004 жыл. — 712 бет + 48 бет түрлі түсті суретті жапсырма. ISBN 9965-17-134-3